Friezin maakt met nationale natuurijstitel seizoen in één klap goed

Zuidlaren (KNSB) – De ontlading bij Maria Sterk na haar zege in het Nederlands kampioenschap op natuurijs was niet alleen de ontlading na een droomzege. Nee, de Friezin gooide er in één klap alle frustratie uit van een seizoen vol tegenslag. Het zat Sterk zelden mee deze winter. Maar op het Zuidlaardermeer deed ze alles goed en boekte mooiste zege uit haar loopbaan.

Het is het beeld dat de carrière van Maria Sterk tot in de lengte der dagen zal markeren: het moment waarop ze juichend over de streep komt op het Zuidlaardermeer, waar ze haar medevluchtster Mireille Reitsma in de sprint achter zich liet. Carla Zielman kan daarover meepraten. De vrouw die vorig jaar op de Oostvaardersplassen zegevierde, weet als geen ander wat die titel losmaakt. Zielman zal echter niet vermoed hebben dat ze haar roodwitblauwe pak al na een jaar weer zou moeten afstaan. Maria Sterk werd de gelukkige nieuwe eigenaar. ,,Ongelooflijk’’, stamelde de Friezin. ,,Ik kan het nog steeds niet bevatten.’’

De voorgeschiedenis van dit seizoen rechtvaardigde het ongeloof van Sterk. Want het ging haar tot woensdag bepaald niet voor de wind dit seizoen. Op de Weissensee werd Sterk er zelfs een beetje moedeloos van. ,,De vorm is goed, daar ligt het niet aan’’, vertelde ze daar. ,,Maar het lukt gewoon elke keer net niet. Ik zit in de verkeerde kopgroep, of ik val. Het is altijd wat.’’ Maar van opgeven wilde Sterk niet weten. ,,Het moet een keer lukken.’’

Die ’keer’ werd de mooiste die ze had kunnen bedenken. Op het Zuidlaardermeer sloeg ze hard toe in het tweede NK op natuurijs in twee jaar tijd. ,,Dit is onvoorstelbaar’’, oordeelde ze zelf. ,,Natuurlijk heb ik steeds vertrouwen gehouden in mezelf, maar dat het hier zou lukken, daarvan durfde ik alleen maar te dromen. Dit vergoedt zóveel. Deze zege maakt in één klap mijn hele seizoen weer goed. Echt fantastisch.’’

En dat in een wedstrijd die op haar lijf geschreven was. Sterk houdt van harde wedstrijden, en precies dat werd het. Met dank aan sneeuw en wind, die de ijsvlakte omtoverden in een zware piste, waar het gros van de vrouwen hun hoop al zag vervliegen voor de wedstrijd goed en wel op gang was gekomen. ,,Het was zwaar’’, gaf Sterk toe. ,,Maar zo heb ik ze graag. Daarom ook besloten we vanaf het begin de aanval te kiezen, de wedstrijd hard te maken en zo het peloton te laten scheuren.’’

Zo ging het ook, mede met dank aan de vrouwen van Landjuweel, die dezelfde intentie hadden. Vanaf het begin lag het tempo hoog en ontstonden er diverse kopgroepen. ,,We hebben in al die kopgroepen gezeten met onze ploeg Cow House’’, wist Sterk. Toen Kitty Meeth werd teruggehaald, waagde ze zelf haar kans. Sterk kreeg Reitsma mee, en was gelukkig met dat gezelschap. ,,In een vlucht kun je Reitsma er heel goed bij hebben. Ze rijdt hard en werkt goed samen. Zo hebben we samen ook de voorsprong opgebouwd.’’

De marge liep op tot meer dan een minuut, en dat was het moment waarop de beide vrouwen afspraken zo door te blijven rijden en dan samen te strijden om de winst. Sterk: ,,Want een minuut lijkt veel, maar is het niet. Als wij het tempo niet hoog hielden, ben je dat verschil zo kwijt.’’ Bovendien had de Friezin vertrouwen in de goede afloop. ,,Ik voelde me prima, en merkte dat Reitsma toch iets minder was.’’

http://nos.nl/artikel/135598-sterk-en-bergsma-beste-op-natuurijs.html